Boşluğa konuşuyorum duvarlar bana “sen” diye cevap veriyor. Yolda yürüyorum, bir çiçek açıyor onca betonun içinde, seni düşünüyorum sevgili, aklımın en ücra köşelerinde sen. ( Sevgiliyi Düşünmek )
Boşluğa uzun uzun baktıran bir yorgunluk bu. Artık ne olacaksa olsun, halledemedim çünkü.
Sonradan anladım ki eğer fikirlerin onaylanıyorsa bu seni cesaretlendirir, yok eğer onlara karşı çıkılıyorsa bu seni hırslandırır; asıl trajedi insanlara anlattıklarının hiçbir tepki görmemesidir, sanki bir çölün ortasında çaresizce boşluğa konuşuyormuş g