*
Seni ancak ebediyyetler eder istîâb.”
Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb…”
Gömelim gel seni târîhe, desem, sığmazsın.”
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?”
Bedr’in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.”
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd’i…”
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.”
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!”
Bir hilâl uğruna, yâ Rab, ne güneşler batıyor!”
Yaralanmış tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,”
O, rükû olmasa, dünyâda eğilmez başlar,”
Şühedâ gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar…”
İşte çiğnetmedi nâmûsunu, çiğnetmeyecek.”
Âsım’ın nesli…diyordum ya…nesilmiş gerçek:”
