Siyah Sözler

Yeni bir yazı yazmayı istiyorum yeni bir hikâye. Ve tüm bunlar olurken bunlara bir renk bulmam gerekiyor. Ve ben yine siyah kalıyorum.”

Harflerden korkarsınız. Renklerden korkarsınız. Aşk’tan korkarsınız. İnanmaktan korkar inanmamaktan daha çok korkarsınız.”

Her gece daha da eksiliyoruz daha da tükenip daha da ölüyoruz. Bunu özellikle karanlık çöktüğünde yapıyor yalnızlık.”

Karanlıkta göremeyenler bizim aramızda yollarını kaybedecektir. Bu yüzden bizler kendi aydınlığımızla siyah olarak devam edelim.”

Kim bilir şimdi sen nerelerde. Kiminle yıldızlar sayıyorsun. Ben ayın karanlık yüzünde güneşimi bekliyorum…”

Ne yapmam gerek bilmiyorum. Bir susuyor bir özlüyorum. Sadece geçsin istiyorum. Bana ne oluyor? İnanın bende bilmiyorum.”

Hiç kimse hiç bir renk hiç bir koku hiç bir yer hiç bir şey hiç bir zaman seni geri getirmeyecek.”

Güneş uyuyunca ve yerine gece uyanınca ay. Rüzgârlar oynatınca yaprakları onun sesi duyulur. Uzaklardan.”

Zaten incecik bir ip üstünde yürüyordum. Zaten çok yüksekti. Beni sen itmedin.”

Benim aşktan anladığım taşla camı kırmaya çalışmak değil camla taşı kırmaya çalışmak.”

Biliyorum her gecenin umududur yıldızlar bir kalp sarılınca dağılır karanlıklar.”

Ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş. Giderken terk ederken savur yüzüne yalnızlığının.”

Başla hadi! Sar karanlığına beni al en derinine hadi! Sar bir kere sar bir kere.”

Gecenin en sevdiğim yanı kendi sessizliğini duyman en kötü yanı yine sabah olacak.”