Bu sözlerim umut hırsızlarına, bu sözlerim sevgiden nasibini almamış karaktersizlere. Bu sözlerim sana hayatımdan çık git.”
Herkes farklı şekilde hayatına son verir. Kimi kendini asar, kimi hap atar. Kimi bileklerini keser, en kötüsü de umutlarını keserek.”
Ben yola birlikte çıktıklarımı hiç yarı yolda bırakmadım. Yarı yolda bırakanları da hiç “ADAM” yerine koymadım.”
İşte ben böyleyim. O bol kapasiteli sabrım taşmaya görsün öyle bir görmezden gelirim ki kendi varlığından şüphe edersin!”
Sana karşı duygularımı yazıyorum iyi oku. Bir de buraya yazamadıklarım var. Yazsam hayattan soğusun.”
Kokuna sarılıp sarhoş olmak varken. Sensizliğin hüznüne sığınıp berduş oldum ya. İşte o bana koyuyor.”
Eğer aşkımızda küçücük bir umut olsaydı. Ben o umudu ufuk yapardım. Artık sen benim için sadece kötü bir kâbussun.”
Aslında biz sahte kışları ilkbahar sanmışız. Biz hiç ilkbahar yaşamamışız, sözde aşkımızla ayrılığın adını yazmışız.”
Beni Besmelesiz sevdin galiba. Nereden mi, anladım? Tipin bir yana kaymış, şerefin bir yana! Çarpılmış olma.”
Yaşadıklarım, acılarım ağırdır benim, sen kaldıramazsın. Sen sadece yalanlarınla küçük mutluluklar yaşarsın.”