Radyo

Paylaş


Radyo Sözleri

Başucundaki cep radyosuna uzandı. Her sabah yeni bir güne girebilmek, yaşamaya bir kere daha alışabilmek için yaptığı temrinlerdi. Saate bakmak, radyoyu açmak ve bir sigara yakmak. Tomris Uyar”
Televizyon fena değil, ona karşı değilim, ama insanı dünyadan koparıp yalnızca kendi camına bağlamasını sevmiyorum. En azından o bakımdan radyo daha iyiydi. Stephen King”
Çocuğa sessiz olmayı öğretenler, çığlık atmayı rahatsız edici bulduklarından cızırtı yapan bir radyo gibi kapattılar onu. Susuyorsa sorun yok demek, susuyorsa herkes için işler yolunda. A. Ali Ural”
Kitlelerin bugünkü olağandışı ve ani fikir değişimlerinin, musluk gibi açılıp kapanabilen duygularının temelinde gazete ve radyoların hipnozu yatıyor. George Orwell”
Radyo ve televizyonlarda demokrasi ve diğer eşitliklerden söz ediyorlar, ama ben iş istiyorum ve bulamıyorum, kim bana bunun ne devrimi olduğunu açıklayacak. Jose Saramago”
Düşünmeye bile vakit bırakılmadan kafalar dolduruluyor, ruhlar ütüleniyor. Gazete, televizyon, radyoyla kim münakaşa edebilir. Sezai Karakoç”
Televizyon; aylak, şuuru iğdiş edilmiş, hiçbir zaman okumak ve düşünmek alışkanlığı kazanmamış sokaktaki adam için icat edilmiş bir nevi afyondur. Cemil Meriç”
Pencere önünde seyre dalarken, sessiz sessiz yağar kar taneleri. Radyoda içli içli bir şarkı çalarken, sessiz sessiz yağar kar taneleri.”
Yobaz, tuhaf bir yaratıktır. Yalnız çıkarını düşünür. İşine geliyor mu radyodan iyisi yok. İşine gelmiyor mu, o radyo gavur icadıdır. Yaşar Kemal”
Ne güzel günlerdi radyonun başında toplanır hep birlikte akşam haberlerini dinler haber bitince hemen radyoyu kapatırdık.”
O! yürekleri kilitleten radyo. O! kalbin ritmini bozan orkestra. O! nefes darlığının oluşturduğu yüksek ve yürek çarpıntısı. Melih Özyıldırım”
Televizyon herkese bir görüntü verir, ancak radyo bir milyon beyinde bir milyon farklı görüntü oluşturur. Peggy Noonan”
Kim kime konar gelir de uzaktan? Ben hep böyle geceleri düşledim. Kırık bir radyo sesinde senin yağmurun olsam. Ömer Erdem”
Bilincimi, bana huzursuzluk veren ve bir türlü de susmayan bir radyoyu kapatır gibi kapatmak isterdim. Orhan Pamuk”