*
Dün yine dilimde şarkılar çıktım evden. Hava kapalıymış, soğukmuş ne gam. İçimde lunapark, karınca yuvasına basmamaya özen göstererek geçtim toprak yoldan. Şarkımın makamı değişti, az daha göbek atacaktım. Derin derin çektim içime kışın kokusunu, şöyle bi”
Sana aşık olmak istemiyorum. Seninle lunaparka gitmek, süt içmek, soğuk bir kış gününde dondurma yemek, yağmurda ıslanmak, ağlayana kadar şarkı dinlemek, üşüyünce sarılmak, ısınınca serinlemek, mutlu olunca dans etmek, mutsuz olunca acı”
Kaypak manşetler, sağır kataloglar, karnaval biletleri, kendini tanımanın korkusu, sürekli bir canlı yayındasınız. Girdabı olmayan yüreğin, sireni duyulmaz elbet. Mekanlar lunapark, hayat çarpışan otomobiller. Görüntünün kumbarasında hafızanız beş kuruş. ”
Dünya hayatı, lunaparktaki oyuncaklara binmek gibidir. Devam ettikçe zihninizdeki güçlü etkisi nedeniyle gerçek olduğunu sanırsınız. Yükselir, alçalır, daireler çizersiniz. Heyecanlandırır, titretir, rengarenktir, gürültülüdür, eğlencelidir. Ama kısa bir ”
Seninle yastık savaşı yapmak istiyorum; pijamalarımızla sabaha kadar çizgi film izleyelim istiyorum, geceleri oyunlar oynayalım, balkona çıkıp gıybet yapalım, oyuncakçıya gidip birbirimizi şımartalım, lunaparka gidip deliler gibi eğlenelim ve günün sonund”
Ressamlar, heykelciler, müzikçiler, yazarlar, tiyatro ve sinema sanatçıları, sürdürmek için bazen aralarında şah yapıtların çıktığı oyuncaklar yapıp dururlar kendilerine… Onun için büyümeden yaşlanmanın “sadece kendilerine malûm” hiç bit”
Kapanmış bir lunapark gibisin. Karanlığa terk edilmişsin, bunun farkındasın, kabullenmişsin. Karanlığı seviyorsun ve bırakmak istemiyorsun. Ama içindeki o küçük çocuk senin ışıklarının yanmasını istiyor. Yansın ki gülebilsin. Yansın ki sen, eski sene geri”
Biz hiçbir şeye başlamamıştık ki. En son lunaparkın içine girmiştik ve bir de trenin başına gelmiştik. Sanırım yalnızca biz bunu yapmıştık. Ben sadece sana eskimeyen ve daima hep yeni kalan bir şey göstermek istemiş ve seni oraya götürmüştüm. Meral Meri”
İnsan, insan olmaya geliyor dünyaya. Kesinlikle bir tercihi yok. Hiçbir şeyi seçmeden de gömülüyor toprağa. Yerin iki metre altındayken de bin bir böceğe lunapark oluyor daha önce bin bir dudağın öptüğü bedeni. Hakan Günday”
Dudağının kıyısına iliştirilmiş kıvrımlı bir gülümseme ve parlak gözlerle; anne bak! Atlıkarınca! diye heyecanlanan çocuk gibiyim bugün. Lunaparkın tüm ihtişamlı ışıltısı gözlerimi kamaştırmış, müziğin ritmine ayak uyduran kalbim, bana hak verir gibi.”
Seninle; kahve içip kitap okusak, lunaparkta çocuklardan çok koşuştursak, pamuk şekeri sevip külahta dondurma alsak ve en ufak bir tartışmada yaralarımızdan can yakmaya başlamadan yormadan yorulmadan sevsek. Melissa Koç”
Bellek denilen şey esrarlarla dolu bir garip lunapark işte. Bazı olaylar bize olduklarından daha büyük ya da daha küçük ya da daha renkli görünüyorlar. Hatta bazen hiç olmamış olayları, hatta insanları anımsadığımızı sanıyoruz. Murat Gülsoy”
Biyolojik savaşlarda ölmez bir çocuk, asıl sevgisiz kalınca ölür. Ve “git başımdan çocuk!” tan sonra binip giderler uçan halılarına çocuklar. İskender Pala”
İzin verirlerse seni de beklerim. Hani bir gülümsemen vardır, sanki İstanbul. Gözlerin gözlerimi bulur bulmaz, içimde bütün şehir atlıkarınca gibi. Attila İlhan”
