İnsanın kendini beğenmesi ile kibir arasında çok ince bir çizgi vardır. Her zaman buna dikkat etmek gerekir.
*
KAPAT
Lütfen bekleyin
Paylaş
Kendini Beğenmişlere Sözler Sözleri
Bütün insanlar eşit yaratılmışlardır. Yaradanları tarafından vazgeçilmez haklara sahip kılınmışlardır. Bu haklar; yaşam özgürlük ve mutluluğa ulaşma hakkıdır. Thomas Jefferson”
Sigara gibi olacaksın bu hayatta. Yanacaksın ama kendini zehirlenmeyeceksin! Bağımlı olacak seni seven bırakamayacak. Üstünde öldürür yazacak ama yinede vazgeçilmez olacaksın.”
Sanırsın ki koşunca üst düzey yetkili, bilmediği bir şey yok çok bilgili, şeker gibi baldan tatlı dili, 10 dakika otursan anlarsın hepsi boş tavan yapmış kendini beğenmişliği.”
Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır kimi de çıktığında. Umutlara kanma umutlar bir gün imkânsızlaşır hayatı tozpembe yaşıyorum sanma her renk bir gün siyahlaşır.”
Kendini vazgeçilmez sananlar gün olur sizden de vazgeçilir. Hem de öyle vazgeçilir ki hayatınızı boyunca unutamayacağınız bir acınız olur.”
Bazen insanlar kendini beğenmişlik ya da kibir sözcüğü yerine kulağa daha hoş gelen hırs sözcüğünü kullanarak kendilerini biraz temize çıkarmaya çalışırlar. Alfred Adler”
Bazı insanların resimlerine bakıyorum o kadar güzeller ki; hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.”
Kendini beğenen belayı bulur, zahmete düşer; kendini beğenmeyen, safayı bulur ve rahmete erer. Bediüzzaman”
Kendini beğenmiş bir insan hiçbir zaman ham olamaz. Çünkü hoşa gitmeyi istemektedir ve kendini başkalarına uydurur. Goethe”
Aptal insanlarda kendini beğenmişlik hissi oluşurken, zeki insanlarda tam tersi çirkin olduğunu düşünürler.”
Kendine gel be! Altı üstü bir insansın hepsi bu. Vazgeçilmez sanma kendini toprağın altı kendini vazgeçilmez sananlarla dolu.”
Kendini bir altın külçesi kadar değerli gören insanları eskiciye versen karşılığında mandal bile vermezler.”
Senin gibi bozukları kumbarada biriktirir geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.”
Kibir ve inat; bir kişinin kendini önce mükemmel görmesine, sonra da sonunu oluşturur. Tolstoy”