Karanfil İle İlgili Sözler

Nereden bileceksin, şehrin sokaklarında. Kaybolan ışıkların gözlerim olduğunu. Her seher yüreğimde açan karanfillerin. Her akşam ellerimde sararıp solduğunu. Nereden bileceksin? Nurullah Genç”

Hayat işte! Papatya gibi hüzünlü bazen, karanfil gibi yasta insan. Fakat bülbül nasıl aşıksa, işte insan da öyle aşık umuda. Neşe Ağaoğlu”

Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte. Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel. O başkası yok mu bir yanındakine veriyor. Derken karanfil elden ele. Edip Cansever”

Bir süre sonra ölenlerin mezarlarına değil, gidenlerin sokaklarına karanfiller bırakıyorsun. Ama o bahar hiçbir zaman geri gelmiyor.”

Kavgalar biriktiriyorsun ve hep mağlup oluyorsun. Elinde bir demet karanfille hangi kavgadan galip çıkmayı düşünüyorsun ki sen?”

Bir yerde okumuştum, karanfil mezarlara bırakılırmış. Giderken adım attığın her kara parçasına bir demet karanfil bıraktım, bil istedim.”

Bazı şeyleri evime hiç almadığım karanfiller kadar çok özlüyorum. Güzel olduklarını biliyorum ama hiç sahip olmadım.”

Bir süre sonra ölenlerin mezarlarına değil, gidenlerin sokaklarına karanfiller bırakıyorsun ama o bahar hiçbir zaman geri gelmiyor.”

Geleceğim. Ve her duvarın başına bir karanfil dikeceğim. Her pencerenin altında bir şiir okuyacağım.”

Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte. Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel. Edip Cansever”

Sana karanfiller getirdim ve ben seni kapında beklerken hepsi akşamüzeri intihar etti bir bir.”

Oysaki seninle güzel olmak var, örneğin, rakı içiyoruz içimize bir karanfil düşüyor gibi. Edip Cansever”

Ne aşkım, ne emelim. Soluk bir karanfilim. Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde!”

Bir karanfil telaşı taşıyor gözlerin, gidiyorsun. Ve kendimle baş başa kalabilmeyi öğreniyorum.”