İz Bırakan Kitap Sözleri

Bir insanın, başka fırsatları olmasına rağmen onları reddedip sürekli aynı kişiyle sevişmek istemesine, bu mutluluk verici duyguya aşk denirdi. Orhan Pamuk – Masumiyet Müzesi”

O gün büsbütün güzeldi. Hiç yaşamamış şeyler gibi güzeldi. Hayatın eşiğinde, düşüncenin eşiğinde son bir defa gördüğümüz şeyler gibi güzeldi. Ahmet Hamdi Tanpınar – Huzur”

Kalın, uzun ve ağarmış kaşlarının gölgelediği o ürkütücü yeşil gözleri varken, sözünü geçirmek için ayrıca bir de sopaya ihtiyacı olduğu söylenemezdi. İhsan Oktay Anar – Amat”

Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteciliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: gerçek sevgiyi. Yusuf Atılgan – Aylak adam”

Hiç insan öldürmediği halde, altı kişinin canına kıymış bir katilden daha cani insanlar gördüm. Umudumuzu öldürenleri gördüm. Dostoyevski – Ölüler Evinden Anılar”

İnsan birisini bu kadar severse nasıl darılır? Diyordu. Hiç darılabilir mi? Muhakkak yorulmuştur. Ahmet Hamdi Tampınar – Saatleri Ayarlama Enstitüsü”

İsteyene ruhumu kiraladım, vücudumdaki dikiş sayısını artık bilmiyorum, hayatımı diktiler, oysa yırtmak için çok uğraşmıştım. Hakan Günday – Kinyas ve Kayra”

Annemin ölümünün dil bilgisi, grameri olmuyor ki Eda. İnsanın annesinin ölümü zaten hayatın anlatım bozukluğu. Tarık Tufan – Şanzelize Düğün Salonu”

Dünya insanın gölgesi gibidir; ona sırtını dönersen peşinden gelir de, peşine düşersen hep önünden kaçar.  İskender Pala – Babil’de Ölüm İstanbul’da Aşk”

İnsanoğlu özgürlüğe mahkumdur. Çünkü, bir kere dünyaya atıldıktan sonra yaptığı her şeyden sorumludur. Sartre – Varlık ve hiçlik”

Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim. Sabahattin Ali – Kürk Mantolu Madonna”

Ne tuhaf değil mi? En yakınlarımıza kalbimizi açamıyoruz, sonra gidip bir yabancıya içimizi döküyoruz.  Nilüfer Kuyaş – Yok Adam”

Sevilen her kadın güzel bir şarkıdır, bütün sözlerini hatırlayamazsın belki ama melodisi aklında kalır. Emrah Serbes – Erken Kaybedenler”

Bir ateşim yanarım, külüm yok, dumanım yok.  Sen yoksan mekanım belli değil, zamanım yok. Ahmet Ümit – İstanbul Hatırası”