Hüzünlü Sözler

Ben sana verdiğim değeri kendi aileme vermedim. Bütün gücümle seni sevdim sen ise bana 1 gr değer vermedin öss bahane oyalama şahane sana tek sözüm benim tatlı belam Allah’ından bul ne istedin benden be.”

Herkes meleksin diyor! Bilmezler ki melek olmak ne zor. İyisin, güler yüzlüsün diyor! Bilmiyorlar kalbim ağlıyor. Acılara gam vursa da yüzüm. Kalbim gamsız olamıyor! Kedere inat yüzüm gülüyor. Gözyaşım damarımda dolaşıyor! Ne desen nafile… Felek ina”

İçimde yılgın rüzgârların ayak sesleri, sende daha yeni yeni kavak yelleri… Doğrusu yanlışı ağrısı sancısı ne varsa yaşanacak. Gözyaşı ayrılık pişmanlık dargınlık hepsi benim olacak. ”

Bir gün beni nasıl paslı bir makasla nasıl da derinden budayıp gittiğini far kettim. Yeni bir filiz veremeyecek kadar derindi kesip attıkların. Sensizlikle oluşmuş hastalığıma senin bile çare olamayacağını benim için artık çok gecikildi”

Yokluğun var sen yoktun ölüm geldi ölmedim aşkından hatıra diye gözyaşımı silmedim ben bir sana bir bu şehre gül dedim belki de can ben bu şehri güller için çok sevdim. ”

Yıllar geçer o benim hep yanımda olur derdim hiç gitmez ellerimi bırakmaz derdim beni unutsa da adımı ve gözlerimi asla derdim meğer varlığımı bile hiçe saymış.”

Gel seninle Dünya’yı paylaşalım; deniz senin olsun; kumsal benim. Ay senin olsun; yıldızlar benim. Ya da gel şöyle yapalım; her şey senin olsun… Sen de benim.”

Seni özlemek acı çekmekse o acıyı severek çekiyorum, seni sevmek günahsa hiç çekinmeden günaha giriyorum, sana tutkun olmak ölmekse al sana canımı veriyorum.”

Ne hüzün bitirdi beni nede üzüntün bitirdi içimdeki sevgiyi, aldatılmak varmış kaderimde olmayan aşkmış sahtekârlıklarla süslemişsin sen hayatını.”

Dikenli tellerden bir kelepçe hazırlayın takın bileklerime kanasın, asın beni o yârin gözlerine cesedim gözyaşlarıyla yıkansın.”

Aslında suçum yok hâkim bey bende yakmak istemezdim bu şehri ama ne yapayım üşümesin sevdiğimin elleri…”

Bütün insanlar ay gibidir. Ve herkesin hiç kimseye göstermediği karanlık bir tarafı vardır.”

Sıkıntılar gecedir dinlen kederlenme sabah elbet olacaktır.”

Ve benim, birdenbire yüzünü değil, gözünü değil, senin sesini göresim geldi…”