Friedrich Nietzsche Sözleri

Çok derin değil. Bir meseleyi tüm derinliği ile kavrayan insanlar ona çok ender olarak daima sadık kalırlar. Onlar derinliği aydınlığa çıkardılar aydınlıkta görülebilecek daha kötü şeyler vardır.”

Eylem ve vicdan genellikle uyuşmazlar. Eylem ağaçtan ham meyveleri toplamak isterken vicdan onları gereğinden çok olgunlaşmaya bırakır ta ki yere dökülüp ezilinceye kadar.”

Siz hepiniz delicesine çalışmayı ve hızlı yeni yabancı olanı sevenler kendinize katlanamıyorsunuz! Sizin çalışkanlığınız bir kaçıştır ve kendi kendini unutma istemidir.”

Derin olduğunu bilen kimse kolay anlaşılır olmaya çalışır kalabalıkta derin görünmekten hoşlanan kimse ise anlaşılmaz olmaya çalışır. Kalabalık dibini göremediği her şeyi derin sanır çünkü!”

Durur ve dikkat kesilir nedir yanıltan onu? Nedir kulaklarından hiç gitmeyen bu uğultu? Bir vakitler o zincirlere vurulmuş insanın iç dünyası. Şimdi hep zincir şakırtılarıyla dolu!”

Ortak olabilenin değeri daima azdır. Büyük şeyler büyük için kalacak uçurumlar derin olanlar için incelikler ve ürpermeler incelmişler için kısaca tüm pek az bulunanlar pek az bulunanlar için.”

En derin yaralarla başlar en derin gülücükler. En yüksek uçurumlardan düşerken öğrenirsin uçmayı. En derin denizlerde boğula boğula becerirsin tek bir nefesle yaşamayı.”

Ah şu sözümü anlayabilseniz her zaman istediğinizi yapın ama önce isteyebilen birileri olun! Her zaman komşunuzu da kendiniz gibi sevin ama önce kendini seven birileri olun.”

Sevdiğiniz insanları düşünüyorsunuz ama daha derine inin sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz.”

Yaşamı anlamaya başladığın andır durabilmek ayaküstünde. Sorun bu zaten başkasıyla olmak başkasının olmak değil. Kendi başına başkasıyla başkasıyla kendin olmak…”

Birçok şeyi yarım yamalak bilmektense hiç bilmemek daha iyidir! Başkalarının düşünceleriyle bilgelik etmektense kendi hesabına delilik etmek daha iyidir!”

Arzularımız o kadar şiddetlidir ki bazen birbirimizi parçalamak isteriz. Ama topluluk duygusu bizi durdurur. Lütfen not edin işte bu neredeyse ahlakın tanımıdır.”

İnsan dilediği kadar bilgisiyle şişinip dursun dilediği kadar nesnel görülsün boşuna! Sonunda her zaman ancak kendi yaşam öyküsünü elde edecektir.”

Varacağım ereğime ben kendi yolumu yürüyorum duraklayanların ve geride kalanların üzerinden atlayacağım. Benim ilerleyişim onların batışı olsun böylece!”