*
Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf”
Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.”
Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.”
Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.”
Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.”
Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.”
Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.”
Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!”
El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.”
Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.”
Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.”
Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!”
Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.”
Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.”
