Çocukluk Sözleri

Çocukluğumu özlüyorum. Yara bere içindeki dizlerimi, pamuk helva yapışmış suratımı, elma şekeri bulaşmış ağzımı, yaramazlık yaptığımda annem görmesin diye saklandığım o kapı arkasını. Oysa hayat, çoktan sobeledi beni.”

Çocukken özgürce yapabildiğin ama şimdi yapamadığın şeyleri özlemektir. Annene sarılamıyorsan, babanın nasırlı ellerini tutamıyorsan, aynı masada gülerek yaptığın kahvaltıyı hatırlıyorsan çocukluğunu ölüyorsun. ”

Çocukluğu özlemek istediğin ama sahip olamadığın ya da sahip olduğun ama kaybettiğin her şeyi hatırlamak, kocaman olmuşken bile çocukluğundan kalan bir oyuncağa sarılarak ağlamak gibidir. ”

Bacak kadar olmayı özlemektir. Nedendir niçindir bilinmez özlemektir işte. Öyle otururken aklına gelivermesi aniden küçük ellerin büyük düşlerin kocaman sanılan ufacık deli yüreklerin.”

Çocukluğa özlem duymak nisan yağmurunda ıslanmak gibi, nefesini çekipte hep içinde tutmaya çalışmak gibi, gözlerin uzaklara dalıp ruhunu bunaltan her şeyi unutmak gibi güzel.”

Çocukken her şeyin sahibi olmak için büyümek isterdik. Büyüdük; şimdi her şeyden uzak olmak için hep çocuk kalmak istiyoruz. Paulo Coelho”

Kimi insan mutlu olduğu zaman özler çocukluğunu, kimi insan hüzünlendiği zaman. Yani hemen hemen her insan çocukluğa özlem duyar.”

Sorun çaresizlik değil, isteksizlik… İsteksiziz, çünkü çocuklukta bize uygulanan ilk şey, içimizdeki isteği öldürmektir. George Bernard Sahaw”

Ömrünüzde hiçbir zaman doldurulmayacak o boşluk, her zaman anlatılsa hep özlemle dinlenen bir masaldan farksızdı çocukluk.”

Sabah doğan günün ışıklarıyla uyanıp, akşam ezanıyla eve giren çocuklardık biz. Özlenmez mi böyle dolu dolu geçen günler.”

Çocuk olsam yeniden. Bir tek düştüğüm için acısa içim. Ve kalbim, çok koştuğum zaman çarpsa sadece. Cemal Süreya”

Biz de ter içinde oynadık sokaklarda. Düştük, bizim de yaralandı dizlerimiz. Üfleyince geçiyormuş meğer tüm yaralar.”

Oynadığın oyunları özlersin, sonra hafif bir gülümsersin ve şimdiki yaşadığın yıllarla çelişirsin, hüzünlenirsin. ”

Çocukken fazla mutlu olmayıp, birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada. Cemal Süreya”