Yalnızlığımda çoğalıp, kalabalıkta eksiliyorum. Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığım; ne yana dönsem sana çarpıyorum. Shakespeare
*
KAPAT
Lütfen bekleyin
Paylaş
Eşe Babalar Günü Sözleri
Sen evimizin neşesi Hayat güneşimiz. Babalar günün kutlu olsun!”
Huzur ve dert ortağım babalar günün kutlu olsun.”
Canım sevgilimi hayat arkadaşım. Babalar günün kutlu olsun.”
Yaşama sebebim iyi ki varsın.”
Canım sevgilim hayat arkadaşım. Babalar günün kutlu olsun.”
Eşlerimiz için bu sayfada size babalar günü mesajları hazırladık. Bu sayfada yer alan eşe en güzel babalar günü mesajlarını kısa mesajla yollayın ya da sosyal medyada paylaşın tercih sizin ne yapmak isterseniz onu yapın.”
İnsan önce içindeki sıkıntıyı dağıtmazsa yer değiştirmek daha fazla bunaltır onu: Onun için kalabalıktan kaçmak yetmez, bir yerden başka bir yere gitmekle iş bitmez: İçimizdeki kalabalık hallerimizden kurtulmamız, kendimizi kendimizden koparmamız gerek.”
Öyle eksildik ki yaşarken, bize dokunan her şeyi eksiltiyoruz. Yalnızlığımızla çoğalıp kalabalıklığımızla eksiliyoruz. Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz.”
Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen, ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen; eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse; eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen; sen bir insansın.”
Milyonlarca kişiyle konuşup görüşebilirsin hatta hepsiyle eğlenip hepsini sevebilirsin de ama yetmez işte bazen onca kalabalığı siler tek kişinin yokluğu, dayanamazsın.”
Yalnızlık ne ıssızlıktır ne kimsesizlik. Yalnızlık insana en çok başkalarıyla çevriliyken gelen bir histir ki, kimileri buna etraf kalabalıkken kalbin yalnız olması hali derler. Elif Şafak”
Kalabalıkların içindeki yalnızlığımı görünce başladı her şey. Gözlerimi kapadım yoktular ve aslında en başında kapamam gerekiyormuş.”
Gece yürümek gibisi yok. O kadar yalnızsın ki kalabalık binalar içinde. Binalar içinde insanlar var. Senin içinde ölümler. Yürümek güzel içindeki kalabalıklara rağmen.”
İnsan, kendini hiçbir yerde, karıncalar gibi kaynaşan kalabalığı yarıp geçtiği zamanki kadar yalnız hissedemez. Goethe”