Sevgini taşımak değil hasretini çekmek zor. Gülmeyi özlemek değil ağlamaya alışmak zor. Sevmek yada ölmek değil, özleyince görememek zor babam.”
Sen kalbimdin babam. Seninle beraber kalbimi de gömdüm. İnsan kalpsiz yaşar mı babacığım. Ben sensiz yaşayamıyorum ki.”
Bazen sarıyor özlemin tüm benliğimi. Bırak git diyorum inadına kalıyor günlerce. Özledim be babam. Artık ağlama diyorlar babam.”
Seni çok özledim babam. Hiçbir dil, özlemin ağırlığını kaldıracak güçte değildir. Bu yüzden, insan özledikçe sessizleşir.”
Nasıl içim acıyor bilsen. Her an doluyor gözlerim silsen. Ellerimden tutup beni sevsen. Nasıl hasretim kokuna bir bilsen babam.”
Aldığın nefes varlığını bilmek yeterdi be babam. Rabbim cennet bahçelerinde gölgelenenler den eylesin seni.”
Eski resimlere baktım bugün. Resimlerde kalmış gülen yüzün. Babam içimde bir yangınsın. Özledim be babam dinmiyor acım.”
Telefon rehberinde babam diye biri kayıtlı değilse, hayatın ne kadar anlamsız ve eksik olduğunu anlarsın.”
Sensizlik canımı çok acıtıyor babam. Ey mucizelerine kurban olduğum rabbim. Bana rüyamda babamı ve kokusunu bağışla.”
Bekliyorum gözlerim yollarda. Belki babam, belki kokusu gelir. Gelemezsen üzülme baba belki kızın sana gelir.”
Bir babanın çocuklarına bırakacağı en değerli miras dürüstlüktür. Çünkü hiçbir miras, dürüstlük kadar zengin değildir.”
Aniden çıka gelsen, gözyaşlarımı silsen, yavrum deyip bağrına bassan, özleminden yandı bu gönlüm babam.”
